Edebê devkî ji deverekê bo devereke dî tête gihorîn, her mirovek jî li gorî diyalikta xo wê çîrokê, yan dastanê dibêjit. Navê palewana, yan navê cih u zincîra serhatiya tête gihorîn.gelek cara kêmbun yan zêdebun li ser dastan u çîrikêt devkî xoya dibin, lê belê çend cudayî li ser dastanêt wisa diyar bin, naverok u kiryarêt wê, yan armanca wê heta hedekî mezin wek xo dimînin.
Dastana Mîr Mihê li nav Êzidiyada gelek bi nav u denge. Ew ji bona xerîbiyê u rojêt şîna ( demê yek dimirit) tête gotin. Wekî em bizanîn ( Bedel Feqîr Hecî) eve dastan u beyte bi berfirahî di govara Laliş, hijmara 5, sala 1997 ê bi tîpêt latînî belav kirîne. Her wisa ( Hoşeng Biroka) babetek di govara (Roj) da, hijmare 3, sala 1998 ê belav kirîye.

Çawa her ol û bawaryên dinyayê usan jî ÊZDÎTÎ dînekî qedîm e, bingeha wê ji dewrana tê, gelek qonaxa, li rîya hebûn-nebûnê ra derbaz bûye û gîhîştye roja îro. Ev dîna jî xweyê u’lm, e’deb, qewl û qanûn, rê û rism, e’rf-e’det, e’yd-e’refat, cîyên xweye pîroz, ocax û zîyaret, oldar, xas û babçek û xisûsyên xwe ye. Her tiştê u’lmê wê bi zarkî gihîştine me. Dînekî kurdewarî ye, ji bo niha ev bawarî tek di nav Kurda da li Kurdistanê maye û her tiştê wan bi kurmancîye.
Eger bi heqî kevnarya vê olê bê naskirin û u’lmê vê olê û olên ji pey ra hatî (yên bi kitêb û Pêxember) bi zanyarî bidine rex hev, dijwer nîne bê texmînkirin ku gelek bîr û bawaryên êzdîtyê ji bo u’lmên wan olan bûne stûnên avakirinê. U’lmê vî dînî u’lmekî pir dewlemend, kûr û pir qet û sereceme.

Silavêt êkî mébûd e
Ne tehiyat hebû ne sicûd e
Bedîla Azir û Nemrûd e
 
Silavêt êkî dayîm
Li vê herfê ecîb mayîm
Da bidîn wisfetêt birayîm