|
ébedet al-Mébûd lift û cemal
Her kesekî tiştek heye li bel
Li axretê her kes li qumaşê xwe di be delal
Evid El-Mébûd libt û cemal nabe finê
Pedşayê min yekî bi tenê
Ew sêwirandibû çendî dinê
Pedşayê min ev dinya sêwirand
dipîva û diqedirand
Hijdeh hizar xulyaqet di nêv de debirand
Pedşê min dur mekan e
Li bawî wa éyan e
Wî hiner kir erd û ezman e
Ewbû cara ji mêj e
Pedşê min lê qedirand şev û roj e
Di nav de dengê behişt û doj e
Di nav de danî heyv û roj e
ji xafilan were û bipîv e
Ewî nizanîbû şemis û Fexrê mîra
Ev dinya ye bi bohsta dipîva
Pedşayê mine Reb El- Semed
Lem yelid û lei yuled
Xelqê rojê, her tû bitenê
Pedşayê min li hukmê xwe î birewa ye
Li ba ezîzê min yê deha ye
Ezîzê min koka vê dinyayê kiriye bay e
Pedşayê min î bixem bû
Ji dira xwe î bi kerem bû
Ewî afirand dûşembû
Pedşayê min î bêrî bû
Neçara vê dinyayê bidestê wî bû
Ewî roj kirne sê ye
Pedşayê min î cebar e
Li ba ezîzê min ferwar e
Ewî çar çarşem û roj kirine çar e
Çarşem rojeke fadil e
Melik Fexredîn afirandiye ji eşq û dil e
Bar tê nebe Însan î xafil e
Pedşayê min î mizênc e
Ev dinya sihet û sênc e
Ewî roj kirine pênce
Pedşayê min î cebar e
Li ba ezîzê min î ferwar e
şeme rojek bû, ji Musa yê min re
Binî emrî kire hinare
Ewî hewr heft roj çêkirin bijimar e
dê werin em padşayî bidin medeh e
Çar îna û sê sê deha
Padşayê min lêkbirastin kirne meh e
Her duwzdeh meh î binav in
şeşî zuhane şeşî bixunav in
Her dduwzdeh meh bi hizreta melik şêxsin bibav in
Ji qewlê Fexrê Zergûn e
Here bin herfe, Here bi nasîn e
Binyata her duwzdeh mehan,
roja dinya ava bûye ev roj kanûn e
Kanûnê ji xwe xeber da
Ez im seqa erda
Ez mafim li ser çi qas dera
Seqa erda ez im
Saya xwe bi tevz im
Bi ferwara mîrê xwe bi lez im
Kanûnê te mal nebe wêran
Tû dom bikî seyane,befran û bangêran
Tê li pêşiya zebûniyan bikî şeran
Ey kanûna ji berî
Sibata reşû reşbenî
Ti mexlûq tê de nadebirî
Tew nizane tu nedostî, ne dijmin î
Sibat dibê sibat im, sibat binav im
Meheke bi ser û çav im
Geh dibarim, geh bitav im
Adar dibê ez adar im
Kilîla çendî behar im
Razgela zebûniyê bijar im
Nîsan dibê adarê xwehê
Min yarek divê ji bedîle
Adar çi kilîl e, ye bi sexî ye,ye bi bexîle
Bexîlê bexîl binave
Eger dom bike seyan û baban ê li goman
çik bike av e
Nîsanê deng dikir e
Bihara xwe dixemlîne bi kesk û sipî,
sor û zere
Ti hedê mehan tune ji min bide xeber e
Gulan dibêje nîsanê xwehêtu meheke pirbêjî
tu ye bi zengî bi qirêjî
Çi ji wê çêlê bikim, xwedan faf bidoş e
Doman lingê xwe lêxe birêj e
Gulan dibêje ez gulana bi gul im
Ez a bi şalûl û bilbil im
Ez melhema birînên bi kul im
Ez im sexya bi sexyan
Bihar im li çiyan
Li deştan têr dikim birçiyan
Hezîran dibêje gulanê xweh ê
Tu meheke bi extîber ê
Eger padşayî li serê te sist bike hefsarî
Tê kevir û kuçikan bibarî
Gulan dibêje xwehê nesîbî,
ne bidestê min e
Bi destê mîrê mezin e
Teyr jî bi emrir û ferwara wî difir e
Hezîranê deng dihilîl e
Ji mehan navê min havîn e
Ez dibiriqim ser çendî bendê miskîn e
Tîrmeh dibê tîrmeha germ im
Helîmeke nerm im
Bi cexwûn û bi bênder im
Xêreke bê şer im
Êlûn dibê tîrmehê te gotineke xweşdigot e
Te qumaşê xwe bibehakî difirot e
Te gelek bende miskîn ji german disot e
Êlûn dibê ez çendiya mehan im
Ez a bi meclis û reşrihan im
Ez a dayîm ji şems û Fexrê mîra re eyan im
Çirî dibê em dû meh in nav bi çirî
Padşayî em xelat dikirî
Li ser me hene naz û namet û tirî
Çirî dû mehên kamil temam
Li ser me xweşbûne çiqas tam
Payîz mîr e, her dûzdeh meh jê re dibine xulam
Hatî meha nav cebêr a
Li her dûzdeh mehên salê digêr a
Gelek bende û miskîn jê dibînin xêr a
Hatî meha binav remedan e
Li her dûzdeh mehê salê digeran e
Kire xutbe avête ser çendî Îslamê misilman e
Ya me Êzdiyan sidiq û heya durust ser pîşka îman e
Kaniya sipî ji mere nîşan e
Berî ne erd hebû ne ezman e
Ne bar hebû ne binyan e
Xwedê î heq bû, xerqê şêxadî navê
Tawisîmelek ji mere dîn û îman e
|
